Movie Review: Fifty Shades Freed starring Dakota Johnson, Jamie Dornan

A friend of mine invited me to watch Fifty Shades Freed with her. Wala lang napaisip ako if I can watch this solo in a theater. I think I can’t, that’s why also  I skipped watching Fifty Shades Darker, the  second part of this trilogy  film top billed by Jamie Dornan an Dakota Johnson last year.

The Good Points of Fifty Shades of Grey‘s 3^rd Installment

·         It’s good if you already read the book.   I’m definitely not the type who compares the book’s content and its movie adaptation. I acknowledge that film and book are two different arenas to begin with. However, it’s good if the film producer, director, and screenwriters have the taste on what to include.   In Fifty Shades Freed, I can say that there are many good parts that they don’t bother to include. But I respect that they try to satisfy both the readers and moviegoers.  

I also don’t feel lost even though I wasn’t able to watch the 2^nd sequel. Probably it’s because I already read the book and I’m part of the group who just want to know how the filmmaker executes the story in the big screen. On the other side, I don’t think also those who don't read the book yet ( or ever) will be lost overall. This film tries to tell a  love story with unusual characters.

·         Dakota Johnson’s consistency. Remembering Fifty Shades of Grey (the first sequel), Dakota proves her consistency in interpreting Anastasia Steele. She’s playful, funny, and seriously in love with Christian Grey. I think also, Dakota is now more relaxed and blooming.

·         Brant Daugherty is effortlessly appealing.  Sorry Jamie (played Christian Grey), Eric Johnson (Jack Hyde), and Luke Grimes (Elliot Grey); but even with just few lines and little exposure Brant (played Sawyer the bodyguard) smitten lots of girls like me.   Guapo Bai!

·         Satisfy your cravings… of one-of-a-kind of Prince and acrobatic visual interpretations (charrot!) But though subtle pa, Jamie is bolder and confident in showing his skin. And the angles of camera are artistically perfect.  Well hindi ko na kailangan makita pa ang  bubuyog at bulalak.

·           Love wins in the end and the all cast members have great contributions. I also commend Rita Ora (Mia Grey), Eloise Mumford (Kate Kavanagh), Amy Price- Francis (Liz and by the way, may resemblance s'ya kay Jessie J), Ashleigh LaThrop (Hannah), and Max Martini  ( Taylor).

 The not so good points of Fifty Shades Freed

·         There something in the direction and storytelling.   Comparing how Sam Taylor-Johnson (director of Fifty Shades of Grey) and James Foley (director of Fifty Shades Darker and Freed). I like the former’s taste, but I am not saying that Foley is bad. In terms of visuals, Foley is better. My friend commented that Freed don’t show covers and blurs in the private parts of the stars. Those are not needed actually especially because Foley’s execution. However, when it comes to storytelling Taylor-Johnson is very good. I feel the love, struggle, desire, and intense.  It’s just good that all the cast member are team players.

·         They miss the good lines/ dialogues from the book.  Yes, they pick important or interesting scenes from the book. But for those scenes, they don’t push to add the interesting punch lines. 

Movie Review: Deadma Walking nina Edgar Allan Guzman, Joross Gamboa

Advance kong napanood ang Deadma Walking starring Joross Gamboa and Edgar Allan Guzman. Itong film na ito ay hango sa Palanca award-winning screenplay ni Eric Cabahug at sa direksyon ni Julius Alfonso. Tagal na rin na hindi ako nakakapanood ng film sa premiere night or pre-screening nito so maiba din ang experience bukod sa panonood.

Review ng Deadma Walking

Sa kabuaan, ang pinakagusto ko sa film ay hindi nito pina-feel sa akin na may gay issue. Iyong tipong alam mo yung parati na lang may “hindi matanggap dahil bakla kasi ako.” Bagkus ang ipinagdiinan ay pagkakaibigan, paghahanda sa kamatayan, pagmamahal, at sino ka ba sa malalapit sa iyo?  Kahalo pa d'yan yung seryoso, kalokohan, at pagiging kabogera na espesyal na maihahatid lamang ng ating mga kafatid.  

Narito pa ang aking paghihimay at rebyu sa pelikulang ito na produced by T-Rex Entertainment at OctoArts :

   

Screenplay 

Isa sa laman ng post kong 7 Reasons Why I Watch Deadma Walking  ay ang screenplay ni Cabahug na naging second prize winner sa Palanca Awards. Parang bakit kaya at paanong nangyari?

Nung napanood ko, I think dahil iyon sa may entertainment elements na, may moral values  pa ang pangyayari sa buhay ng two lead characters. Oo  may mga nakakatuwang hirit sina John (Joross) at Mark (Edgar) pero hindi sila out of character. Na-establish nang maayos ang kanilang persona. Hindi nakakagulat kong puma-punch line sila at hihintayin mo naman kung kailan ulit. 

Mahusay din yung pagkakatawid ng konsepto na paano paghahandaan ng isang tao ang kanyang kamatayan kung may chance. Ganun din, kung ano kaya madidiskubre sa ganitong eksena o event.

Nakakadagdag din yung pagpasok ng career ni Mark bilang stage actor. Nung una ay tinuturing ko iyon na pang gap sa mabibigat na eksena. Pero na-realize ko na nakatulong pala iyon para makilala ko pa si Mark. Iyon din ang strong point for me ng screenplay, may dalawang two colorful characters para sa isang interesting "what if" idea.

Sa mga eksena, ang pinakanatawa ako ay sa mga dream sequences kung paano nila ie-execute yung pagkamatay, burol, at libing.  Doon pa lang magaling na si EA. Sunod naman ay yung lamay ng nanay ni John na dinaluhan ng mga queens. Wahahahaha lang talaga!

Acting 

  

Ang superb ni Edgar Allan "EA" Guzman bilang si Mark at sa ilan eksena pa lang ay nakuha n'ya na kaagad ako. Hindi ito yung role na tinahi kasi yun ang kaya o bagay sa kanya. Bagkus, ginawa n'yang kanya dahil binigyan n’ya ng justice. Halos lahat ng eksena n’ya ay magaling s’ya mula sa pagiging crying diva, OA na kaibigan ni John, at higit sa lahat iyong pagiging taong nagmahal, natraydor, nagpatawad…na-teggy. charrot!

Nadama ko rin ang build up ng tension nung pumunta ang role ni Vin Abrenica (ex. BF ni  Mark) sa lamay ni John. Hindi mo rin kasi mahuhulaan sa una hanggang s'ya mismo ang mag-reveal ng BTS ng mga kabagayan. 

Nakakaloka ang backstory Ati at magaling din si Vin ha. ikinababae ng nilalambing n’ya (no spoiler kung sino para intense). :P

 

Joross  & EA (Credit: T-Rex Entertainment)

Si Joross Gamboa ay pumaloob sa kanyang karakter. Pero may mga times na slight parang may konting pilit pa yung acting n’yang bading or hindi consistent. Unless mali ako at ang gustong i-achieve ay nagpapakapormal s’ya lagi. May ganoon din naman kasi bading na kung kumilos ay parang malakas maka-sway ng opinion—kelot o bebot ba ang trip nito? 

Pero shaket-shaket din ng love story n'ya kay Luke (Gerald Anderson). Iyong minahal mo pa rin kahit sa simula pa lang sure ka ng wala kang mapapala.

Mahusay si Joross sa batuhan at pag-react, gandang-ganda ako sa kanya nung confrontation nila ni Mark sa hagdan. Nandoon sa facial expression n’ya ang guilt, paghingi ng tawad, at takot. Bagay na kahit hindi pa nya bitawan ang dialogue, na-explain n'ya na sa akin ang nararamdaman n'ya. Bravo! Gusto ko rin yung nasa bathhouse sila at nung ni-reveal n'ya ang cancer at sagot na Sagittarius ni Mark…charrot!

Sa supporting cast, siempre nangunguna d’yan si Dimples Romana. Sa pagganap n’ya bilang older sister ni John ay na-feel ko ang pagiging sisterly n’ya pagdating sa pagsisisi, at suporta. 

Next ay mga kasama ni Mark sa Crying Divas musical na sina Ricci Chan at Jojit Lorenzo, plus ang kanilang direktor na si Marlon Rivera. I wonder kung talagang nagta-teatro talaga sila sa totoong buhay. Agaw-eksena rin dito si Eugene Domingo na  pumi-French actress in a classic black and white film.      

Direction 

Ang gusto ko sa direksyon ni Julius Alfonso ay gawing casual ang kadalasan na in-o-OA sa  ibang movie. Nagawa nya ring smooth yung pagse-segue sa drama, musical, at iba-ibang dream sequences, including yung French Film.  Kung ibang putcho-putchong film director baka nahirapan itawid ang editing at pagtatagpi-tagpi. 

Hello! Hindi madali ang mag-shoot ng dramedy about death, musical, and then film within a film tapos iba-iba ang artista.  Alam mo yung shifting, pag-balance, at gawing buo ang bawat aspeto para sa iisang film production.  Doon pa lang I commend Direk Julius kasi I think mahirap iyon kahit man lang sa continuity.

Beshies John  & Mark

Although maraming nag-cameo rito ay hindi sila nang-agaw o nakagulo sa  pinakadaloy ng istorya.  Mahusay ang taste ni Direk na i-minimal ang mga lumalabas sa mga dream sequences para hindi masyado agaw eksena. Kung may parts man na marami ay hindi lalayo sa mga bida ang atensyon mo kasi extra yung mga nakapaligid. Na-emphasize noon ang pakikipaglaro kay kamatayan.  

Gusto ko rin yung mga kuha at blocking sa simple places—pagpasok ng pintuan, usapan sa bintana, at ratratan ng mga beks sa hagdan. Okay din naman siempre ang cinematography sa dalampasigan at set design sa lamay (mula sa mama ni John at kay John na mismo).  

So, overall bet na bet ko itong Deadma Walking at agree ako sa Grade A nito sa Cinema Evaluation Board (CEB).

BTS: Pre-screening

Hindi na ako nakatagal sa loob ng red carpet area dahil mahiyaing ek-ek ako.  Pero dumating doon sina Joross, direk Alfonso, writer Cabahug, Candy Pangilinan, Nico  Antonio,  Alwyn Uytingco, at mga talents ng T-Rex Entertainment.  Humabol din si Gerald Anderson na pinaupo ni EA sa tabi nila.

Sa mga interview ay isa sa nakaka-touch na malaman doon na naiiyak pala si direk Alfonso tungkol sa movie. After 20 years of doing movies or shows na siya ang isa sa asst. director, this is the first time s’ya mismo ang main director.  

Naramdaman ko roon yung gutom at passion and then, finally, ito na.  Doon ko rin nalaman na may young fans si EA at may book version na ang screenplay ni Eric Cabahug.